Toneel

Amsterdam Lyceum:
Het stuk begon sterk met meteen een dode in het midden. Op deze manier werd je meteen in het verhaal gegooid. In de rest van het stuk werd er van elke speler een persoonlijk motief bedacht voor de moord. Hierdoor werd iedereen een verdachte, maar de persoon waar we het het minste van hadden verwacht, Bjorn, was de dader. Een goeie plottwist op het einde, en zoals we dat kennen van het Amsterdams kwamen er weer een paar kenmerkende abstracte elementen in voor, en natuurlijk niet te vergeten: de zoen. Een spannend stuk wat goed in mekaar zat waarbij je tot het einde op het puntje van je stoel zat, een typisch Amsterdams stuk. Chapeau!

Kennemer Lyceum:
Hier speelden onze spelers op een nogal vage locatie, ergens in een krot in het midden van het bos. Het stormde, een nogal grauwe sfeer. Maar als de optimistische mensen die ze zijn probeerde ze er toch nog iets van te maken. De kist ging open en eruit kwam een herinnering aan een van de leukste momenten uit je leven. De zesde verjaardag, Esmeralda het paard en ten slotte de picknick voor de echtscheiding. De verschillende flashbacks zorgde voor een boeiend effect waardoor je niks anders kon doen dan in stilte genieten van het stuk. Het thema (r)evolutie zat er subtiel in verwerkt. Elke herinnering was van een moment wat nooit meer terug zal komen. Een leuk stuk wat alle elementen bevat.

Baarnsch Lyceum:
Een stuk terug in de tijd, waar gelijke rechten voor man en vrouw nog niet bestonden. Een kleine revolutie werd gespeeld, hoe de dappere zus de plek van haar bange broertje innam in het leger, ondanks het advies van haar moeder deed ze toch wat ze wilde en bereikte ze haar doel: weg van het dorp, in het leger. Iets waar andere meisjes uit die tijd alleen maar van durfden te dromen. Een mooi opgebouwd stuk met het thema er goed duidelijk in verwerkt, kudo’s voor het Baarnsch.

Lorentz:
Vast in de lift, mooie setting. Het gaf het spel meteen een hele andere indruk, zeker een positieve. Het stuk bouwde op naar een droevig maar toch gelukkig einde. Er werd niet ongelukkig tegen de dood aangekeken, het was meer een soort verlossing van al het slechte wat nog had kunnen gebeuren in het leven. Ondanks alle ruzies maakte iedereen het goed met mekaar in het eind, ook zat er wat subtiele humor in verwerkt met de iets wat aparte derde liftgebruiker. Een erg goed stuk waar ik zeker met volle teugen van heb genoten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *